
จากคนที่ไม่ค่อยชอบเดิน trek หลังจบทริป Mardi Himal 5 วัน กลับติดใจจนสัญญากับตัวเองว่าต้องกลับมาเนปาลอีกแน่ — รีวิวค่าใช้จ่าย อาหาร วัฒนธรรม และทริปวันต่อวัน
จากคนที่ไม่ค่อยชอบจะเดิน trek เท่าไหร่ หลังจากจบทริปนี้ผมเริ่มติดใจแล้วสิ — สัญญากับตัวเองไว้เลยว่าเดี๋ยวเจอกันอีกแน่เนปาล
เดี๋ยวผมจะมารีวิวคร่าวๆ ให้ฟังว่า Mardi Himal เป็นยังไงบ้าง ก่อนจะพาเดินดูรูปทริปวันต่อวันกัน
สำหรับผม ผมคิดว่าง่ายนะ ตอนแรกผมคิดว่ามันจะลำบากกว่านี้เยอะ เหตุผลที่มันง่ายเพราะเราไม่ต้องเตรียมอาหารไปเยอะ นอนสบาย เพราะมี tea house ตลอดทาง ขนาดไปถึงยอด view point ยังมีร้านน้ำชาเลย อารมณ์แบบเราเดินขึ้นภูสอยดาว 5 วันติดแต่เส้นทางเดินจะง่ายกว่าหน่อย ไม่ได้ชันมากเกินไป — แต่ถ้าใครเตรียมตัวมาไม่พร้อมก็อาจจะแย่เอาได้เหมือนกัน
ในทริปนี้ต่อคนน่าจะหมดไปประมาณ 50,000 บาท แยกเป็น:
ค่าเครื่องบินระหว่างประเทศ 15k (การบินไทย)
ค่าทริป 20k (รวมที่พัก รถรับส่งตลอดทริป ค่าเครื่องบินภายในประเทศ)
ค่าอาหาร ของฝาก อุปกรณ์เดินป่า 12k
ค่าทิปลูกหาบ 3k
สวยมาก อาจจะเพราะไม่เคยเห็นวิวแบบนี้มาก่อน ทำให้รู้สึกว่าธรรมชาติมันช่างยิ่งใหญ่ซะเหลือเกิน แต่เขาบอกว่านี่ไม่ใช่เส้นทางที่สวยที่สุดหรอกนะ — เทียบกับความลำบากแล้วถือว่าคุ้มมากๆ ละกัน
สั้นๆ — พกน้ำพริก น้ำปลา ซอสของไทยไปด้วย อย่างน้อยสั่งข้าวไข่เจียวเยอะซอสกินก็ยังพอเอาตัวรอดได้ สำหรับคนไทยการจะต้องปรับตัวไปกินอาหารเนปาลอาจจะปรับตัวยากนิดนึง อาหารหลักๆ ก็ dal bhat (แกงถั่วกับข้าว), momo, samosa
ผมว่าคนเนปาลใจดีนะ ส่วนมากแล้วจะพูดอังกฤษได้ ไม่ค่อยยุ่งวุ่นวายกับเราเท่าไหร่ ต้อนรับนักท่องเที่ยวดีเลยทีเดียว อาจเป็นเพราะนี่เป็นหนึ่งในรายได้หลักของประเทศด้วย
สิ่งที่น่าสนใจอีกอย่างคือเรื่อง ความหลากหลายทางศาสนา ที่นี่มีทั้งฮินดู พุทธ และศาสนาอื่นๆ อยู่ร่วมกัน หากเดินในเมืองจะเห็นทั้งวัดฮินดู เจดีย์พุทธ และแม้กระทั่งโบสถ์คริสต์ผสมรวมกันอย่างไม่แบ่งแยก
ทริปนี้เรานั่งเครื่องไป Pokhara ทำให้ประหยัดเวลาได้เยอะ — แค่ 30 นาที แต่ราคาก็แพงเอาเรื่อง ผมไปดูราคาสำหรับนักท่องเที่ยว คือ 100 USD ต่อเที่ยว ถ้าไม่นั่งเครื่องก็นั่งรถทัวร์หรือเหมารถจี๊ปเป็นวันเลยทีเดียว นั่งกันรากงอก แต่ก็ประหยัดไปได้เยอะ ถนนในเนปาลค่อนข้างไม่ค่อยดี มีทางที่กำลังทำอยู่เยอะมาก ฝุ่นเยอะ แล้วก็แคบด้วย
อย่าคาดหวังกับการชาร์จแบตที่ tea house เพราะเขาใช้ solar cell — เตรียม power bank ไปซัก 2 อันอย่างน้อย
อาหารยิ่งสูงยิ่งแพง แต่โดยรวมก็ถือว่าไม่แพงมากนะ อย่ากินเอาอร่อย กินแค่พออยู่ไม่ต้องสั่งเยอะ
รีบอาบน้ำก่อนแค้มป์ล่างๆ ข้างบนจะไม่ได้อาบเอา
เสื้อกันฝนสำคัญมาก ทำยังไงก็ได้ เท้ากับตัวอย่าเปียก ไม่งั้นหนาววววววว
บนเขาคือใช้แต่เงินเนปาลเท่านั้น แลกไปให้พร้อม

เที่ยวบินภายในประเทศที่นี่ สำหรับนักท่องเที่ยวเขาจะ fixed price ไว้ประมาณ 100 USD เลยนะ ถือว่าแพงเอาเรื่อง สนามบินยังไม่ค่อยใหญ่เท่าไหร่ — เหมือนขนส่งหมอชิตแต่เล็กกว่า 4 เท่า แล้วเครื่องดีเลย์แน่นอน ประมาณ 30–60 นาที แต่ใครจะนั่งรถก็ทั้งวันนะ ถ้าชีวิตยังลำบากไม่พอก็ลองดูได้ 555






ไม่แน่ใจว่าถนนที่นี่หรือพระราม 2 สู้ชีวิตกว่ากัน แต่ไกด์บอกว่า เนปาลฝุ่นเยอะมาก (จริง) เพราะมีการก่อสร้างเยอะ แล้วก็อากาศแห้ง ใครไปเอาผ้าบัฟไปก็ดี

เริ่มออกเดินทางจากหมู่บ้าน Kande ไปยัง Australian Camp ใช้เวลาประมาณ 2 ชั่วโมง ทางเดินที่นี่สำหรับผมถือว่าง่าย — แต่เห็นคนในกลุ่มบ่นว่ามีแต่บันได เดินมาเรื่อยๆ ก็จะเจอหมู่บ้านตลอด เราต้องเดินตามสัญลักษณ์ ฟ้าขาว ซึ่งเป็นสีของเส้นทาง Mardi Himal






















เราเดินไปเรื่อยๆ เป้าหมายคือ Forest Camp ฝนก็ตกลงมาเรื่อยๆ แต่วันนี้เป็นวันที่ชิวที่สุด เรามาถึงเร็วประมาณบ่าย 3 ทีนี้ก็ชิวเลยสิครับ

























"ตรงนี้ป่ะเพ่" "หาาไม่ๆ ตรงนู้นนนนน" โอเคไม่น่าถาม ยังเหลือระยะทางอีกไกล
ทางเริ่มจะชันมากๆ อากาศก็หนาวขึ้นเรื่อยๆ ฝนก็ตกปรอยๆ — แบบนี้สิรสชาติของชีวิต








บางคนเริ่มไม่ไหว ลำบากตูละทีนี้ แต่ไม่เป็นไร — แม่หนูทิปพี่งามๆเด้อ



วันที่ 4 เราตื่นกันตอนตี 3 และเริ่มออกเดินไปยัง View Point




ตัวผมมันเล็กลงจนเหลือแค่เม็ดทราย




เส้นทางจาก view point ไป base camp เป็นทางเลาะเทือกเขาไปเรื่อยๆ ชันและอันตรายหน่อยๆ ผมว่ามันน่ากลัวตรงที่ถ้ามาคนเดียวจะไม่รู้ว่าเส้นทางเดินมันคือตรงไหน — เพราะไม่มีเส้นทางเดินที่ชัดเจนแล้ว





`#mardihimal #Nepal`
I’m Otto, a full-stack developer based in Bangkok with 9+ years of experience building software. This blog is where I write about my travels, what I learn from work, and the ideas I want to keep. It is a personal archive for stories, notes, photos, and thoughts I may want to revisit later.
Travelถึงยอด Wuling Pass จุดสูงสุดของถนนในไต้หวัน (3,275 ม.) — 10 กิโลเมตรสุดท้ายของ Taiwan KOM ที่ต้องหยุดพักทุก 100 เมตร พร้อมเรื่องเล่าจากป้าคนไทยที่ Hehuanshan
Travelวันแรกของการปั่นเข้า Taroko National Park — 80 กม. ไต่ระดับเกือบ 3,500 เมตร เจอร้านปิดสนิทหลังแผ่นดินไหว ฝน หมอก และมิตรภาพในศาลา community center
Travelประเทศแรกที่พาจักรยานออกไปต่างแดน ตั้งแต่วันแรกก็พลาดเรื่องสนามบิน — 9 วันจาก Taoyuan ไป Taipei, Yilan, จนถึง Hualien