EP. 1/3 Taiwan Bikepacking — แค่ก้าวแรกก็พลาดแล้ว

ผมมีความคิดอยากเอาจักรยานไปปั่นต่างประเทศมาตลอด หลังจากผมปั่นในประเทศมาเยอะพอสมควร ผมลังเลว่าประเทศแรกจะเป็นที่ไหนระหว่างญี่ปุ่นกับไต้หวัน แต่สุดท้ายก็เลือกไต้หวันเพราะหลายเหตุผล เช่น เมืองเป็นระเบียบ ผู้คนมีระเบียบวินัย สะอาด ถนนดี ธรรมชาติสวย ผู้คนเป็นมิตร แต่หลักๆ คือค่าใช้จ่ายถูก ไต้หวันเลยเป็นตัวแรกที่ดีมากสำหรับผม

ปั่นเส้นทางไหน? สิ่งแรกที่ผุดมาในหัวเลยคือ Taroko National Park เพราะผมเห็นมันผ่านตาจากการสิงอยู่ในกลุ่มปั่นจักรยานมาเยอะมาก มันสวยมาก เส้นนี้มีการจัดงานแข่งที่มีชื่อเสียงคือ Taiwan KOM ซึ่งก็ค่อนข้างจะช่วยการันตีถึงความสวยงามของ Taroko ได้เป็นอย่างดี แผนของผมง่ายๆ (โง่ๆ) คือปั่นไปให้ถึงยอดภูเขา (Wuling Pass) แล้วกลับมาขึ้นเครื่องให้ทันแค่นั้นแหละ ผมมีเวลา 9 วัน (12–20 ตุลาคม 67)

ความคาดหวังของผมในทริปนี้ มันไม่ใช่การไปให้ถึงยอดเขา แต่ผมก็ไม่แน่ใจหรอกนะว่ามันคืออะไร มันมีหลายอย่างปะปนอยู่ในหัว ทั้งอยากพิสูจน์ให้ชัดว่าผมชอบเดินทางด้วยจักรยานจริงๆ มั๊ย อยากไปเห็นโลกในมุมต่างๆ อยากฝึกถ่ายรูป อยากฝึกเล่าเรื่อง — และด้วยจักรยานมันก็คงพาผมไปเห็นไต้หวันในมุมที่นักท่องเที่ยวทั่วไปอาจจะเห็นได้ยาก ได้สัมผัสไต้หวันแบบที่มันเป็นจริงๆ

เส้นทาง: Taoyuan → Taipei → Yilan → Hualien

Day 0 — เตรียมจักรยานขึ้นเครื่อง

สภาพถนนในไต้หวันดีมากครับ ไม่ว่าจะใช้จักรยานแบบไหนก็ปั่นได้หมด ตั้งแต่เสือหมอบคาร์บอน จักรยานพับ เสือภูเขา หรือจักรยานทัวริ่ง ก็ล้วนขี่ได้สบาย สรุปคือจักรยานแบบไหนก็ไปได้ แต่เราต้อง "ปรับตัว" ให้เข้ากับจักรยานที่เราพาไปด้วย

ทริปนี้ผมตื่นเต้นมาก เพราะเป็นการเดินทางไปต่างประเทศครั้งแรก แถมยังไม่ใช่การเที่ยวแบบธรรมดาอีกด้วย แต่ละคนอาจมีรูปแบบการเดินทางที่แตกต่างกัน — สำหรับผม…มันคือจักรยาน ถึงแม้ผมจะไม่ค่อยชอบวางแผนล่วงหน้า แต่ก็มีวางเป้าไว้บ้าง จุดหมายหลักคืออุทยานแห่งชาติทาโรโกะ (Taroko National Park) นอกจากนี้ก็ยังมีที่อื่นๆ ที่อยากไป เช่น ทะเลสาบสุริยันจันทรา (Sun Moon Lake), เที่ยวในเมืองไทเป, ไปนอนที่เมืองอี๋หลาน (Yilan) สักสองคืน

จักรยานขึ้นเครื่องยังไง?

เป็นคำถามที่ผมกังวลอยู่เหมือนกัน เพราะการเดินทางพร้อมจักรยานไม่ใช่เรื่องง่าย แต่ก็มีวิธีให้เลือกหลายแบบ:

1. กล่องแข็ง (Hard Case) — ปกป้องจักรยานได้ดีมาก แต่ใหญ่และหนัก ต้องหาที่เก็บตอนเดินทาง

2. ถุงผ้าใส่จักรยาน (Soft Bag) — น้ำหนักเบา พกพาง่าย แต่ต้องแบกติดตัวตอนปั่น ซึ่งอาจเกะกะ

3. กล่องกระดาษลัง (Bike Carton Box) — ราคาถูก (~100 บาท) ปกป้องได้ดี แต่ต้องหากล่องใหม่ขากลับ

ใครอยากสะดวกกว่านี้ ก็ติดต่อร้านจักรยานในไต้หวันให้แพ็คให้ได้เลย ราคาประมาณ 1,500–2,000 บาท แต่ผมขอประหยัดงบตรงนี้ และใช้โอกาสนี้ฝึกสกิลการแพ็คเอง เผื่อในอนาคตไปประเทศอื่นที่ไม่มีบริการ ก็จะได้ทำเองเป็นครับ

Day 1 — Taoyuan → Taipei → ใต้สะพาน New Taipei

ก้าวแรกก็พลาดแล้ว

ด้วยความโง่แบบเต็มขั้น ผมนึกว่าสนามบินที่ลงจะเป็น Songshan ในไทเป แต่ที่ไหนได้… ตั๋วมันก็เขียนอยู่ชัดๆ ว่า Taipei–Taoyuan ก็นั่นแหละครับ… ก้าวแรกก็แตกเลย

ก้าวแรกก็พลาดแล้ว… (อย่าให้มีครั้งที่ 2)

แต่ด้วยนิสัยที่ชอบคิดแง่บวกและมีงบจำกัด ผมก็เลยคิดว่า "ไม่เป็นไรหรอก…" ตอนแรกผมวางแผนจะปั่นไป Yilan เลย แต่ด้วยสถานการณ์ที่เปลี่ยนไป เลยปรับแผนใหม่ — ไปให้ถึงตัวเมือง Taipei ก่อน ดู Google Map หาเส้นทางที่สั้นที่สุดจากสนามบิน Taoyuan ไป Taipei ระยะทางประมาณ 40 กิโลเมตร เริ่มประกอบจักรยาน, หาทางออกจากสนามบิน ใช้บริการ Shuttle Bus เพื่อนั่งออกมานอกเขตสนามบิน แล้วก็… เริ่มปั่นเลยครับ

(รู้ภายหลังว่าเราสามารถนั่งรถบัสไปลงที่ Taipei Main Station ได้นะ รถออกทุก 30 นาที — ขากลับมาขึ้นเครื่องผมก็ขึ้นรถบัสมา จาก Kuokuang Bus Taipei Terminal)

ความรู้สึกแรกกับไต้หวัน

แค่ประโยคสั้นๆ กับสัญลักษณ์บนป้าย ก็ทำให้ผมรู้สึกว่าที่นี่ให้ความสำคัญกับ "การอยู่ร่วมกัน" บนท้องถนน ไม่ว่าจะเป็นจักรยานหรือคนเดินเท้า ต่างก็มีพื้นที่ของตัวเอง และที่สำคัญ — คนเดินเท้าคือผู้ที่ควรได้รับความปลอดภัยก่อนเสมอ

แม้ไต้หวันจะเป็นประเทศอุตสาหกรรมเทคโนโลยีสูง เต็มไปด้วยโรงงานผลิตชิป แต่สิ่งเล็กๆ อย่างป้ายนี้กลับบอกอะไรกับเราหลายอย่างมากกว่าที่คิด ไม่ใช่ทุกประเทศจะมีเลนจักรยานที่ดี และไม่ใช่ทุกเมืองจะบอกให้ "จักรยานหลีกทางให้คนเดิน" สิ่งแรกที่ผมรู้สึกได้คือ — ที่นี่อยู่ร่วมกับธรรมชาติได้อย่างลงตัว อย่างน้อยก็มากกว่าที่บ้านเรา

แต่พอคิดถึงบ้านเรา… ก็อดอมยิ้มไม่ได้ ในกรุงเทพฯ เราอาจต้องตั้งป้ายกลับกันว่า "คนเดินเท้าระวังมอเตอร์ไซค์บนฟุตบาท"

บางทีก็สงสัยว่า เรากำลังใช้ "ถนน" อย่างเข้าใจ หรือแค่ "เอาตัวรอด" จากมันกันแน่…

เริ่มปั่น — กดตัง กินข้าว เลาะแม่น้ำ

อย่างแรกที่ต้องทำเมื่อถึงไต้หวัน… กดตัง! ผมไม่ได้แลกเงินมาแม้แต่เหรียญเดียว ใช้บัตร Travel Card (YouTrip) กดตังที่ตู้ ATM ลองกดไป 2,000 NTD (~2,000 บาท) โดนหักค่าธรรมเนียม 100 NTD ซึ่งก็แอบเยอะ แวะซื้อข้าวใน 7-11 ประมาณ 70 NTD เติมพลังไปก่อน

ทางลัด… ที่ไม่ควรลัด

แต่เพียงไม่นาน ผมก็รู้ตัวว่า… เลือกเส้นทางผิด Google Maps พาผมปั่นตามเส้นที่สั้นที่สุด — แต่กลายเป็นทางที่อันตรายที่สุด ผมต้องปั่นเลียบทางด่วน รถยนต์วิ่งกันเร็วมาก แถมยังมีเนินขึ้นลงตลอดทาง ตอนนั้นคิดแค่ว่า… หันหลังกลับไม่ได้แล้ว ทำได้แค่ปั่นอย่างระมัดระวังที่สุด

ฝ่าฟันรถติดมาได้แบบหืดขึ้นคอ ผมก็มาโผล่แถวๆ New Taipei ถามว่า "แผนวันนี้คืออะไร?" ตอนนั้นผมเองก็ยังคิดอยู่เหมือนกัน แต่สิ่งที่รู้แน่ๆ คือ — ผมไม่อยากนอนในเมืองไทเป เลยตั้งใจว่าจะปั่นเลยออกไปอีกหน่อย แล้วค่อยหาที่เงียบๆ กางเต็นท์นอน

บัตรหาย แล้วก็เจอ

ปั่นชิวๆ มาเรื่อยๆ ก็มารู้ตัวว่าผมทำบัตร Travel Card หายครับ 555 เพราะเอาใส่กับกระเป๋ากางเกงกับมือถือ หยิบเข้าออกจนบัตรมันหล่นไปที่ไหนซะที่ ผมปั่นย้อนกลับมาหา หลายกิโลเลย หาอยู่หลายชั่วโมง จนมานั่งทำใจว่าเราคงหาไม่เจอแล้ว มานั่งคิดว่าจะทำยังไงต่อ จิตตกมากๆ

เมืองจักรยานของจริง + Night Market

ปั่นเรื่อยๆ ไปจนเจอกับไนท์มาร์เก็ต (PIER 5 美食區) อารมณ์คล้ายๆ Asiatique บ้านเรา แต่เล็กกว่าเยอะ ขายแต่อาหาร street food ล้วนๆ เลยแวะพัก กินอะไรให้อิ่มท้องหน่อยก่อนปั่นต่อ

คืนแรก — นอนข้างถนนในต่างประเทศ

แผนของคืนนี้คือปั่นเลยไทเปไปซะหน่อย แล้วค่อยหาที่ทางกางเต็นท์ ผมพยายามมองหาจุดที่เงียบพอ ไม่มีคนรบกวน และไม่น่ากลัวเกินไป ปั่นไปเรื่อยๆ จนไปเจอคุณลุงคนนึง ปั่นจักรยาน touring แบบเต็มรูปแบบ กำลังกางถุงนอนนอนอยู่ใต้สะพาน

"เอาวะ… ถ้ามีคนมานอนตรงนี้ได้ เราก็นอนได้"

หลายคนอาจสงสัยว่า "ทำไมไม่ไปหาโฮสเทลถูกๆ นอนให้สบาย?" แต่ทริปนี้ไม่ได้มีแค่เป้าหมายการปั่นจักรยานเท่านั้น — ผมอยากฝึกเอาตัวรอด ตั้งใจว่าจะกางเต็นท์ให้ได้มากที่สุดเท่าที่ทำได้ ฝึกการใช้ชีวิตกลางแจ้ง ฝึกการนอนในสภาพแวดล้อมที่ไม่คุ้นเคย เพราะที่ๆ ผมอยากไปในอนาคต… ลำบากกว่านี้อีกเยอะ

Day 2 — Taipei → Houtong → Old Caoling Tunnel → Yilan

ผมไม่ได้นอนใกล้ลุง touring คนนั้นมากนัก แต่พอตื่นขึ้นมาก็เห็นแกนั่งเก็บของ เตรียมตัวออกเดินทางแล้ว หลังจากปั่นเลาะแม่น้ำมาได้สักพัก เส้นทางเริ่มเปลี่ยนไปกลายเป็นทางเลียบทางรถไฟ — แต่ที่น่าแปลกใจกว่านั้นคือ เขานำรางรถไฟเก่ามาเปลี่ยนเป็นทางจักรยาน!

Houtong — หมู่บ้านแมว

เป็นจุดหมายยอดฮิตของนักท่องเที่ยวโดยเฉพาะสายชอบแมว

หลังจากออกจากหมู่บ้านแมว ผมต้องเจอกับวิบากกรรม — คือการจูงจักรยานข้ามเขา ช่วงนั้นไม่ได้ถ่ายรูปเลย เหนื่อยจริงๆ ถ้ารู้คงไม่ขึ้นมา 555

Old Caoling Tunnel — อุโมงค์จักรยาน 3 กม.

วิวทะเล + ระยะยาวสู่ Yilan

ผมเพลินกับการดูนั่นดูนี่ระหว่างทางจนไม่รู้ตัวว่า… ฟ้าเริ่มมืดแล้ว เลยต้องรีบจ้วงเลยทีนี้ เพราะวันนี้ผมตั้งใจจะไปให้ถึงเมือง Yilan — รวมระยะทาง 120 กิโลเมตรมั้งนะ ช่วงท้ายๆ ผมไม่ได้หยิบกล้องขึ้นมาถ่ายอะไรเลย

Day 3 — Yilan → Dongao → ขึ้นรถไฟไป Hualien

เช้านี้ผมแวะซื้อขนม น้ำ เตรียมตัวออกลุยต่อ ตอนแรกคิดว่าวันนี้น่าจะชิวๆ ปั่นเลาะริมทะเลไป Hualien ที่ไหนได้ 555 พร้อมแล้วก็ลุยต่อเลย เช้านี้รู้สึกค่อนข้างดีมากๆ

เจอคุณลุงอีกรอบ

ศาลเจ้าบนยอดเขา — ก่อนตัดสินใจ

ตรงนั้นมีนักท่องเที่ยวหลายคัน บางคนเช่ารถขับมาเที่ยว บางคนมีไกด์พามา ผมเลยแอบเดินไปคุยกับไกด์กลุ่มหนึ่ง

"ทางที่ผ่านมายังแค่บทนำ… ของจริงมันเพิ่งจะเริ่ม"

ขอเซฟแรง — ขึ้นรถไฟไป Hualien

ใครไหวก็ไหว… ผมขอเซฟแรงก่อนละกัน โชคดีที่เมือง Dongao มีสถานีรถไฟพอดี ผมไม่รอช้า เดินเข้าไปถามเจ้าหน้าที่ทันทีว่า "มีรถไป Hualien มั้ย?"

"อีก 10 นาที รถไฟจะมาพอดี!"

ขอบคุณความช่วยเหลือจากคนไต้หวันมากๆ เลยครับ ถึงจะสื่อสารภาษาอังกฤษไม่ได้มากนัก แต่ก็ยินดีให้ความช่วยเหลืออย่างเต็มที่ กราบ

Day 3 (ค่ำ) — Hualien

ผมจอง hostel แล้ว (Taroko Susispace Homestay) ไม่ไกลจากสถานีรถไฟมากนัก ราคาประมาณ 500 NTD เจ้าของ Hostel ให้ความช่วยเหลือเป็นอย่างดี ให้คำแนะนำเกี่ยวกับเมืองและสถานการณ์แผ่นดินถล่มที่เพิ่งเกิดขึ้นเมื่อสองอาทิตย์ก่อน

`#bikepacking #taiwan #ปั่นจักรยานเที่ยว`