EP. 2/3 Taiwan Bikepacking — Taroko National Park

Taroko National Park คือภูเขาหินอ่อนขนาดมหึมาที่ถูกน้ำกัดเซาะผ่านกาลเวลานับพันปี จนเกิดเป็นร่องเขาลึกและสวยมากๆ ผมเคยเห็นภาพถ่ายแล้วคิดว่ามันสวยแล้ว — แต่พอได้มาเห็นของจริง คือมัน โคตรรรรสวย

เส้นทางวันนี้

เส้นทางที่เราจะปั่นในวันนี้คือ Central Cross-Island Highway (中橫公路) ส่วนหนึ่งของยุทธศาสตร์ฟื้นฟูชาติในยุคของประธานาธิบดีเจียงไคเช็ค ที่ถอยร่นกองทัพจากจีนแผ่นดินใหญ่มายังไต้หวัน และต้องสร้างโครงสร้างพื้นฐานใหม่ทั่วเกาะ

ถนนเส้นนี้เชื่อม Hualien ทางตะวันออกสู่ Taichung ทางตะวันตก ตัดผ่านภูมิประเทศสุดโหด — ผาหินสูงชัน หุบเหว แผ่นดินไหว น้ำหลาก สร้างโดยแรงงานของกองทัพไต้หวัน ซึ่งมีผู้เสียชีวิตจากการก่อสร้างจำนวนไม่น้อย

ไฮไลต์ของ Taroko

• เส้นทางเดินป่าและน้ำตกมากมายกว่า 12–15 เส้นทางหลัก

• เขาหินอ่อนสุดอลังการที่หาแบบนี้ไม่ได้ง่ายๆ ในเอเชีย

• Eternal Spring Shrine (วัดน้ำพุอมตะ) — สร้างเพื่อรำลึกถึงผู้เสียชีวิตในการสร้างถนน

• Swallow Grotto — ช่องเขาหินอ่อนที่เลาะไปกับแม่น้ำสีฟ้า

• Hehuanshan และจุดไต่ระดับสู่ Wuling Pass — ถนนที่สูงที่สุดในไต้หวัน (3,275 เมตร)

สถานการณ์ปัจจุบัน (23 สิงหาคม)

เพียงสองสัปดาห์ก่อนที่ผมมาปั่น เกิดเหตุแผ่นดินไหวบริเวณนี้ บางช่วงของเส้นทางเดินป่า ถนน และอุโมงค์จึงอยู่ระหว่างการปิดซ่อม — แต่ถนนหลักยังคงเปิดให้ใช้ได้ตามปกติ

แผนของผม

ผมไม่คิดว่าตัวเองจะไต่ขึ้นถึงยอดได้ภายในวันเดียว เพราะระยะทางกว่า 80 กม. กับความสูงสะสมเกือบ 3,500 เมตร มันโหดไปกับรถที่แบกของหนักกว่า 20 kg ผมคิดว่าจะปั่นไปให้ไกลที่สุด หาที่กางเต็นท์ พักหนึ่งคืน แล้วค่อยลุยต่อวันรุ่งขึ้นให้ถึงยอด Wuling และไหลลงไปยัง Sun Moon Lake

เส้นทางนี้แม้จะห่างไกล แต่ก็ยังมีร้านค้าและที่พักเล็กๆ ประปรายให้พออุ่นใจ แต่ถ้าพลาดจุดแวะพักสำคัญไป อาจต้องเจอช่วงไต่เขายาวๆ แบบไม่มีอะไรเลยก็เป็นได้

Morning — เริ่มต้นวัน

ระหว่างทางเจอนักปั่นเยอะพอสมควร แต่นักบิดยิ่งเยอะกว่า — "ไจโก้!" คือเสียงที่หูผมได้ยินเวลาปั่นสวนกัน ผมก็ไม่รู้ว่าคืออะไร แต่ก็เดาไม่ยาก ก็คือกำลังบอกว่าสู้ๆ หลังจาก Google คือ "เจียโยว" 加油 (jiā yóu) แปลว่า สู้ๆ!

Eternal Spring Shrine — เข้าอุทยาน

เคยเห็นจากรูปและคลิปใน Youtube ว่าบางช่วงของปีจะมีน้ำมากกว่านี้ และน้ำเป็นสีเขียวมรกตเลยนะ เสียดายที่เราไม่ได้เห็น แต่ก็สวยอยู่ดีนั่นแหละ น้ำค่อนข้างขุ่น อาจเพราะมีดินถล่มและแผ่นดินไหวเมื่อไม่นาน

เขาหินอ่อน — โคตรอลังการ

เราเริ่มไต่ระดับความสูงมาเรื่อยๆ เส้นทางที่โอบล้อมไปด้วยเขาหินอ่อน สวยจริงๆ ครับ

สอบถามเส้นทางกับเจ้าหน้าที่หน่อยหนึ่ง เผื่อว่าทางมันปิด จะได้ให้เขาทัก แต่เขาก็บอกว่าปั่นได้ อุโมงค์ยาวๆ ตรงนี้มีลิงอยู่ตรงโขดหินด้วย ผมจอดดูอยู่พักใหญ่ ข้างล่างเหมือนเป็นเส้นทางเก่า แต่ปิดชั่วคราวเพราะแผ่นดินไหว

จอดถ่ายรูปเยอะไปหน่อย ปั่นมาได้ 15 กม. เอง

ผ่านเขาหินอ่อนมาแล้ว ก็เจอสะพานอีกเยอะเลย ผมแอบไปนั่งพักบนศาลาในรูปด้วย รถสัญจรตามปกติ รถใหญ่ก็ผ่านตรงนี้ได้ ผมเห็นรถหกล้อผ่านไปหลายคันเหมือนกัน ไม่แน่ใจมีรถบัสมาถึงตรงนี้มั๊ย แต่ผมเห็นส่วนใหญ่คนน่าจะเช่ามอเตอร์ไซค์มาขับกัน

Afternoon — 7-11 ที่ปิดถาวร

Facility ของที่นี่ดีมากๆ — มีห้องน้ำสาธารณะ จุดพักตลอดทาง จุดนี้ผมดูไว้เห็นเขียนว่าเป็นจุดกางเต็นท์ก็เลยแวะดู แต่คงไม่ได้มานอนตรงนี้แน่ๆ เพราะแค่ต้นทางเอง เหมือนว่าจะปิดให้บริการอยู่นะ แต่ก็มีพี่นักท่องเที่ยวแวะเข้าห้องน้ำ พักรถกัน

เช้านี้ผมพกเสบียงมานิดหน่อยเผื่อฉุกเฉินว่าไม่มีอะไรขาย (ดีนะที่มี 555) — มีแซนด์วิชร้านป้าอาหารเช้าข้างทาง แอปเปิ้ลหนึ่งลูก แล้วก็ขนมปังจากเมื่อคืนที่ซื้อมาทั้งแถว

ผมยืนคุยอยู่กับพี่ที่ขับมอเตอร์ไซค์สอบถามถึงเส้นทางข้างหน้า มีร้านค้าเปิดบ้างมั๊ย — คำตอบคือ บอดสนิท

นี่คงเป็นเพราะแผ่นดินไหว ผมคิดอยู่ซักพัก มีความคิดแวบมาในหัวว่ากลับดีกว่ามั้ง แต่คือผมเป็นคนไม่ค่อยกลัวอะไรเท่าไหร่ ไม่กินอะไรเลยผมก็อยู่ได้แหละ แต่เรายังมีแอปเปิ้ลหนึ่งลูกแล้วก็ขนมปังหนึ่งแถว ข้างหน้าก็ยังมีสถานีตำรวจและบ้านคนอยู่ประปราย ถึงร้านค้าจะไม่เปิดก็เถอะ — เอาละ ไปกันต่อเลย

Evening — ฝนตก หมอกลง

ผมคิดว่าก็ดีเหมือนกัน เย็นสบายดี ฝนก็ไม่ได้ตกหนักมาก ตกหนักเราก็หาที่หยุดพักแหละ

จุดพัก — แต่ขอเสี่ยงไปอีก 10 กม.

ผมเล็งจุดจอดรถตรงนี้ไว้ 1 ที่ละกัน — มีศาลาให้เราได้กางเต็นท์จะได้ไม่โดนฝน มีห้องน้ำด้วย ข้างในห้องน้ำผมเห็นถังน้ำใหญ่ๆ ใส่น้ำไว้หลายที่ตอนแวะเข้าห้องน้ำ เอางั้นเรากางเต็นท์ที่นี่วันนี้คงจะได้อาบน้ำแล้วหละ

ผมดูในแผนที่ อีก 10 กม.จะมี hotel และร้านอาหารเล็กๆ ผมคิดว่าก็คงปิดแหละ แต่เผื่อฟลุ๊กละกัน ผมไม่ได้ต้องการหานอนโรงแรมหรอก แต่ผมอยากหาเสบียงมากกว่า ผมกินแอปเปิ้ลไปหมดแล้ว ขนมปังก็เหลือไม่กี่แผ่น และข้างๆ ยังมี community center ด้วย — ผมก็ไม่รู้มันคืออะไรหรอก แต่ยังมีเวลาเหลือก็ไปต่ออีกซักหน่อยละกัน

Night — Community Center

แต่ที่ไหนได้ ฝนกลับมาตกหนักอีกที หมอกก็หนาจนไฟหน้าจักรยานส่องไปแทบมองไม่เห็น ทำให้ต้องปั่นช้าๆ และ 10 กม.ที่คิดว่าไม่ไกล มันดันเป็นเนินชันขึ้นเรื่อยๆ อากาศเริ่มหนาว ผมตัดสินใจปั่นไปให้ถึง ไม่ย้อนกลับไปกางเต็นท์ที่จุดพักรถ — และสุดท้าย hotel มันปิดจริงๆ แหละ

แต่ผมรู้แล้วว่า community center คืออะไร — พูดง่ายๆ มันคือศาลาเอนกประสงค์ ที่ตอนนี้กลายเป็น ที่พักของคนงานที่มาซ่อมทาง

ใครอยากดูมุม Drone ดูในคลิปนี้ ช่องนี้ถ่ายมาพอดีเลยครับ: https://youtu.be/TO2TCSyU32c?si=P7RdCWGTC2QuZ1if&t=745

`#hehuanshan #tarokonationalpark #wulingpass #TaiwanKOM`